ATP, strefy wysiłku oraz trening mocy i pojemności
autor: airmisio | dodane: 21.01.2010, g. 14:32 | odsłon: 497
-
edytuj opis usuń
Tabela 1: Zestawienie trzech sposobów odnawiania rezerw ATP.
-
edytuj opis usuń
Tabela 2: Współczynniki ograniczające moc i pojemność danej strefy.
Zobacz także
Kolarska dieta - rady zawodowych kolarzy (27.12.2009, g. 20:11)
Najlepsza pora dnia na trening (17.12.2009, g. 11:06)
KK Wałbrzych z obozu treningowego w Chorwacji (07.02.2010, g. 08:14)
Maja Włoszczowska po obozie kadry Polski na Teneryfie (11.03.2010, g. 00:37)
Plan treningowy Mai Włoszczowskiej (01.12.2009, g. 15:37)
Kategoria: Treningi
Podczas treningu organizm stale potrzebuje dostawy energii, a jednostkami za to odpowiedzialnymi są molekuły ATP. Ich zapas w organizmie jest niewielki, gdyż ważą one dość sporo. Jak oszacowano, do przebiegnięcia maratonu potrzebujemy około 80 kilogramów ATP. Jasne zatem staje się, dlaczego korzystniej dla nas jest nieustanne odnawianie składów ATP niż ich magazynowanie w tak ogromnej ilości.
Jedna molekuła ATP (adenozyna trifosforan) składa się z adenozyny oraz trzech połączeń fosforanu. Związki między fosforanami są bogate w energię. Dzięki rozbiciu ostatniego połączenia, energia może być uwolniona. W skutek tego procesu ATP zmienia się na ADP (adenozynę dwufosforan).
Sposoby odnawiania rezerw ATP
Istnieją trzy podstawowe sposoby odtwarzania składów ATP. Rozpoczynają one swoją pracę jednocześnie z rozpoczęciem wysiłku, ale ich rola w resyntezie ATP zależy od intensywności i czasu trwania ćwiczeń.
1) ATP - Fosfokreatyna
- Strefa: beztlenowa (ATP - fosfokreatyna)
- Kiedy: wysiłki bardzo krótkie (poniżej 6 sekund) i bardzo intensywne - wszystkie wysiłki "wybuchowe", sprinty
- Charakterystyka: W komórkach oprócz molekuł ATP, znajdują się także molekuły o dużym natężeniu energetycznym - fosfokreatyna. Pod wpływem kinazy kreatyninowej cząsteczki fosfokreatyny rozbijają się na kreatynę oraz fosforan, umożliwiając przemianę ADP na ATP.
- Jak długo: w ciągu kilku sekund zasoby fosfokreatyny się wyczerpują - organizm nie może kontynuować wysiłku z taką samą intensywnością, więc wysiłek w tej strefie może trwać zaledwie kilka sekund.
2) Glikoliza beztlenowa
- Strefa: beztlenowa "mlekowa"
- Kiedy: Wysiłki pośrednie (20 sekund - 2minuty) i intensywne
- Charakterystyka: produkcja energii polega na wykorzystywaniu cukrów zawartych w mięśniach (glikogen) oraz we krwi (glukoza). Produkując w ten sposób ATP, organizm produkuje także kwas mleczny, który składa się z mleczanu oraz jonów wodorowych. Ten pierwszy, mleczan, może być ponownie użyty przez wątrobę lub nerki, natomiast jony wodorowe powodują zakwaszenie mięśni i obniżenie ich wydajności. Stąd w pewnym momencie organizm nie jest w stanie kontynuować wysiłku z tą samą (dużą) intensywnością.
3) Glikoliza tlenowa
- Strefa: tlenowa
- Kiedy: Wysiłki długie (ponad 3 minuty) o mniejszej intensywności - jazda od paru km po maratony.
- Charakterystyka: Do resyntezy ATP w tej strefie organizm potrzebuje tlenu. Zanim jednak dostawa tlenu do komórek mięśniowych się ustabilizuje musi minąć kilka minut. Dopiero wówczas organizm zaczyna produkować ATP w znacznej mierze przez spalanie glukozy w obecności tlenu. Po ok 30-40 minutach wysiłku o umiarkowanej intensywności organizm włącza spalanie tłuszczy. Dodatkowo w tej strefie, w wypadku niewystarczających zasobów węglowodanów lub tłuszczy, używane mogą być także proteiny (białka). Ich udział jest minimalny, widoczny głównie w przypadku wysiłków typu maraton (w fazie końcowej sięga 10-15 % procent).
- Jak długo: teoretycznie ta strefa powinna pozwolić na kontynuowanie wielogodzinnego wysiłku fizycznego
Pomiędzy tymi strefami możemy także wyróżnić strefy mieszane, czyli takie, w których dochodzi do przejścia między dwoma sposobami resyntezy ATP.
Pojemność a moc strefy
Przystępując do planowania cyklu treningowego należy mieć na uwadze rozróżnienie między mocą strefy, a jej pojemnością. Wiedząc jakie współczynniki ograniczają moc i pojemność danej strefy (Fot: Tabela 2), można wnioskować, jakie elementy dzięki treningom mogą być polepszone.
Pojemność danej strefy oznacza globalną ilość energii, jaką dana strefa może dostarczyć. Moc natomiast oznacza maksymalną ilość energii, która może być dostarczona w danej chwili, oznacza więc jej potencjalną siłę. Z wysiłkiem w strefie tlenowej wiąże się pojęcie progu beztlenowego. Gdy zwiększamy intensywność wysiłku, który opierał się na tlenowej resyntezie ATP, organizm nie jest w stanie zapewnić dostaw energii tylko przy pomocy tej strefy. Jest zobowiązany odwołać się do strefy beztlenowej "mlekowej". Próg ten oznacza moment, w którym intensywność treningu przekracza zdolności organizmu do ewakuacji kwasu mlekowego, zapewniając jednocześnie niezmienioną intensywność wysiłku.
Trening rozwijający moc
- Cel: podwyższenie górnego pułapu energii, do której dociera dana strefa, czyli na polepszeniu pracy enzymów i na zwiększeniu ich ilości.
- Trening: stosowanie wysiłków maksymalnych, trwających najczęściej krócej niż maksymalny czas trwania danego systemu. Duże znaczenie ma rodzaj i czas odpoczynku. Powinien on być kompletny, aby organizm miał czas odnowić rezerwy energii np. fosfokreatyny i ATP w przypadku wysiłków kilkusekundowych. Gdy rezerwy te nie są w pełni odnowione, niemożliwe będzie osiągnięcie poprzedniej maksymalnej wydajności, a tym bardziej jej podwyższenie.
- Czas wysiłku danej strefy: 6-20 sek. - pojemność (ATP - fosfokreatyna), 45 sek. - 3 min.- pojemność "mlekowa", powyżej 30 min. - pojemność tlenowa
Trening rozwijający pojemność
- Cel: zwiększenie ilości substratów, które wykorzystywane są w danej strefie do resyntezy ATP. Istotne jest więc "pokazanie" organizmowi, że elementy te występują w ilości niewystarczającej. Należy nałożyć na organizm taką formę pracy, by zmusić go do zwiększenia rezerw.
- Trening: stosowanie wysiłków o intensywności mniejszej niż maksymalna lecz trwających dłużej niż maksymalny czas pracy danej strefy. W tej sytuacji istotne jest stosowanie odpoczynku nie pełnego, tylko w ten sposób możemy pokazać naszym komórkom, że skład substratów jest niewystarczający. Gdybyśmy pozwalali na pełną odnowę rezerw, pracowalibyśmy moc danej strefy.
- Czas wysiłku danej strefy: 0-6 sek. - moc beztlenowa (ATP - fosfokreatyna), 6-45 sek. - moc "mlekowa", 2-30 min. - moc tlenowa,
Więcej informacji o ATP w artykułach: ATP: Waluta energetyczna, ATP: Wysiłki krótkie, dynamiczne., ATP: Glikoliza, ATP: Trzy strefy, ATP: strefy mieszane; trening mocy i pojemności stref, Strefy a rodzaj wysiłków.
Zobacz więcej: http://my.opera.com/MMaciej...
Tagi: atp adp produkcja energii strefy wysiłki moc pojemność trening kolarski
- Tagi artykułów
-
Maja Włoszczowska po obozie kadry Polski...
kizys: "tylko pozazdrościć możliwości i zaplecza technicznego." (12.03.2010, g. 20:21)
-
Cała Polska na rower! - właśnie rusza...
kizys: "ciekawy pomysł (: 18.04 to dzień dwóch konkurencyjnych maratonów, więc pewnie akcja się uda." (12.03.2010, g. 20:21)
-
AST Odyseja Wiosenna 2010 - Maratony...
dpralat: "wybieram się na 90% :)... teraz tylko kwestia czy trasa 175 km czy 200 km :D" (10.03.2010, g. 08:38)
-
Białko w diecie kolarza - ważna rola!
piotr-fts: "Co do białka po treningu. Nie ma się co spieszyć z białkiem, najpierw trzeba jak najszybciej..." (08.03.2010, g. 22:13)
-
Białko w diecie kolarza - ważna rola!
airmisio: "Udało mi się znaleźć nieco teorii na temat suplementów białkowych i ich zalet (dopisane w..." (07.03.2010, g. 10:02)
-
Białko w diecie kolarza - ważna rola!
vvooki: "Owoce morza są super. Niestety dosyć drogie... A jyak z odżywkami białkowymi?.... w..." (07.03.2010, g. 01:45)
-
Bike Maratonu - Wrocław - trasa już gotowa!
kizys: "kuqel, bardzo trafna uwaga. / a swoją drogą, bardzo chciałbym wystartować we Wrocławiu :)" (06.03.2010, g. 18:52)
-
Białko w diecie kolarza - ważna rola!
kizys: "a na mój problem już nic nie pomaga - im więcej jem, tym bardziej chudnę! a białko, nie..." (06.03.2010, g. 18:51)

Komentarze do 'ATP, strefy wysiłku oraz trening mocy i pojemności'
Przeczytaj 8 komentarzy na forum
airmisio (29.01.2010, g. 14:47)
Wyznacznikiem może być uczucie zmęczenia w nogach i potrzeba zmniejszenia intensywności jazdy. Przy intensywnej jeździe, gdy metabolizm organizmu przestawia się z tlenowego na beztlenowy, zwiększa się zużycie glikogenu i jednocześnie wzrasta poziom kwasu mlekowego do tego stopnia, że organizm nie nadąża z jego usuwaniem. Kumulacja tego kwasu powoduje, że komórki mięśniowe tracą swoje zdolności do kurczenia się i dlatego trzeba zwolnić...
Dokładne wyznaczenie granicy jest dość trudne, wymaga pewnych specjalistycznych testów lub badań. Często wyznacza się przybliżone wartości np. na podstawie tętna, lecz jest to o tyle niedokładne, że u każdego może ona być inna, zależy od pewnych cech wrodzonych, od treningu itp...
W każdym razie jazda w strefie tlenowej może być kontynuowana przez długi czas, od kilku do kilkudziesięciu minut, a może trwać nawet kilka godzin (choć tu dochodzą jeszcze inne procesy zachodzące w organizmie ograniczające zdolność zachowania tej samej intensywności wysiłku).
gziolo (28.01.2010, g. 15:39)
To pytanie jest teraz jak mogę określić granicę swojej strefy tlenowej? Po czym poznać to można?
airmisio (25.01.2010, g. 12:15)
Sposób odnawiania ATP (a więc proces który uwalnia energię potrzebną organizmowi do podjęcia jakiejkolwiek czynności życiowej, w tym także podczas ćwiczeń) jest może i trochę skomplikowany, ale wydaje się dość logiczny i ciekawy. Gdy próbujemy bić rekord prędkości na prostej to organizm chwyta co ma pod ręką, aby w krótkim czasie wytworzyć maksymalnie dużo energii i wypczerpuje nikły zapas fosfokreatyny. Wtedy kolejna rzecz jaka jest dość szybko dostępna to glikogen magazynowany w mięśniach i wątrobie. Ale wówczas intensywność minimalnie spada. Zaczyna produkować się kwas mlekowy tak intensywnie, że w pewnym momencie jego stężenie jest zbyt duże (organizm nie nadąża z usuwaniem) i w nogach czuje się wypalenie. Wtedy jest sygnał, że trzeba zwolnić, aby kwas mlekowy mógł być usunięty... I to jest sytuacja gdy jeździmy w strefie tzw. beztlenowej, gdzie wysiłek jest intensywny. Strefa tlenowa, jak sama nazwa wskazuje, to strefa, w której produkcja energii odbywa się przy obecności tlenu. Ta metoda jest dużo wolniejsza, stąd wysiłek jest już umiarkowany, gdyż wszystkie przemiany zachodzą wolniej. W tej strefie, do produkcji energii używane są nie tylko glikogen (powstający z węglowodanów) ale też tłuszcze. Proporcjonalnie wraz ze spadkiem intensywności wzrasta zużycie tłuszczów, zatem ci którzy chcą zmniejszyć tkankę tłuszczową powinni jeździć długo i w strefie tlenowej.
Co do rozwoju mięśni to pewnie składa się na to dużo więcej czynników, natomiast wysiłki intensywne stosowane z rozsądkiem pozwolą z pewnością na zwiększenie mocy w danej strefie.
ptacho (24.01.2010, g. 23:18)
....czyli, żeby spalać tkankę tłuszczową podczas jazdy na rowerze wskazany jest długi wysiłek w tzw. "strefie tlenowej", czyli umiarkowaną intensywnością ??? A żeby rozwinąć mięśnie- zalecane są krótkie sprinty?
roberto (24.01.2010, g. 22:41)
Dobrze, że do turystyki z sakwami nie stosuje się takich przeliczników bo wówczas cała frajda by szybko minęła.
Przeczytaj wszystkie komentarze na forum (8)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby dodać komentarz. Nie masz konta? Zarejestruj się.